Logo Jan Blom
Login

Oncologisch onderzoek.nl

Nieuws

Multinationale fase 3-studie van pembrolizumab voor persistent, recidiverend, of metastatisch cervixcarcinoom (0)
2021-09-20 15:00   ( Nieuws )
Tags:  KEYNOTE-826 study cervical cancer pembrolizumab
Dr. Nicoletta ColomboIn eerdere studies is werkzaamheid gezien van pembrolizumab voor PD-L1 positief metastatisch of niet-resectabel cervixcarcinoom na progressie tijdens chemotherapie. De multinationale fase 3-studie KEYNOTE-826 heeft toevoeging van pembrolizumab aan chemotherapie met of zonder bevacizumab voor gevorderd cervixcarcinoom geëvalueerd. De studie wordt gepresenteerd op ESMO 2021. Dr. Nicoletta Colombo (Universiteit van Milaan-Bicocca) en collega’s publiceren de studie ook in The New England Journal of Medicine.1



De studie includeerde patiënten met persistent, recidiverend, of metastatisch cervixcarcinoom 1:1 naar ten hoogste 35 cycli van pembrolizumab 200 mg of placebo iedere drie weken toegevoegd aan platina-gebaseerde chemotherapie en, per investigator discretion, bevacizumab. De primaire eindpunten van de studie waren progressievrije overleving en overall survival, sequentieel getest in patiënten met PD-L1 combined positive score 1 of hoger, in alle gerandomiseerde patiënten (ITT-populatie), en in patiënten met een PD-L1 CPS 10 of hoger.

Onder de 548 patiënten met een PD-L1 CPS 1 of hoger was de mediane PFS 10,4 maanden in de pembrolizumabgroep versus 8,2 maanden in de placebogroep (HR 0,62; p<0,001). Onder de 617 ITT-patiënten was de mediane PFS 10,4 maanden versus 8,2 maanden (HR 0,65; p<0,001). Onder de 317 patiënten met een PD-L1 CPS 10 of hoger was de mediane PFS 10,4 maanden versus 8,1 maanden (HR 0,58; p<0,001). De twee-jaars OS-percentages waren 53,0% versus 41,7% (HR 0,64; p<0,001); 50,4% versus 40,4% (HR 0,67; p<0,001); en 54,4% versus 44,6% (HR 0,61; p=0,001). De meest-gerapporteerde graad 3 tot en met 5 adverse events waren anemie (30,3% van de patiënten met pembrolizumab en 26,9% van de patiënten met placebo) en neutropenie (12,4% en 9,7%).

De onderzoekers concluderen dat PFS en OS significant langer waren met pembrolizumab dan met placebo onder patiënten die chemotherapie met of zonder bevacizumab kregen voor persistent, recidiverend, of metastatisch cervixcarcinoom.

1.Colombo N, Dubot C, Lorusso D et al. Pembrolizumab for persistent, recurrent, or metastatic cervical cancer. N Engl J Med 2021; epub ahead of print

Summary: The multinational phase 3 KEYNOTE-826 trial evaluated addition of pembrolizumab versus placebo to platinum-based chemotherapy with or without bevacizumab for persistent, recurrent, or metastatic cervical cancer. Progression-free and overall survival were significantly longer with pembrolizumab than with placebo, both in patients with PD-L1 combined positive score of 1 and more, and in the ITT population. The most common grade 3 to 5 adverse events were anemia (30.3% of patients in the pembrolizumab group and 26.9% in the placebo group) and neutropenia (12.4% and 9.7%, respectively).


  Reageren op dit artikel is mogelijk na registratie.  (Login)

Nieuw fotobiomodulatie-device voor preventie en behandeling van RT-geïndudeerde orale mucositis en dermatitis (0)
2021-09-20 13:30   ( Nieuws )
Tags:  Safe PBM study radiation-induced oral mucositis and dermatitis CareMin650
Prof. René-Jean BensadounOrale mucositis (OM) en stralingsdermatitis (RD) zijn frequente en invaliderende bijwerkingen van radiotherapie. De Franse multicenter prospectieve Safe PBM studie evalueerde het nieuwe fotobiomodulatie-device CareMin650 voor preventie en behandeling van OM en RD. Prof. René-Jean Bensadoun (Centre de Haute Energie, Nice) en collega’s publiceren de studie in Supportive Care in Cancer.1

Safe PBM includeerde patiënten met hoofd-halscarcinoom (cohort A) en mammacarcinoom (cohort B) die in de profylactische (cohorten A1 en B1) of curatieve (cohorten A2 en B2) fotobiomodulatie kregen. De frequentie van de sessies was tenminste driemaal en ten hoogste vijfmaal per week. Profylactische behandeling (3J/cm2) werd gegeven vanaf de eerste dag tot het eind van de radiotherapie. Curatieve behandeling (6J/cm2) begon als een graad 1, 2 of 3 lesie werd gezien, en werd voortgezet tot het eind van de radiotherapie.

De studie includeerde 72 patiënten (22, 9, 23, en 18 in de cohorten A1, A2, B1, en B2). Tijdens en na in totaal 1312 CareMin650 sessies werden geen device-gerelateerde adverse events gezien. In de cohorten A1 en B1 was de mediane tijd tot eerste OM- of RD-lesie 20 dagen, met vier graad 3 OM lesies in A1 (18%) en één graad 3 RD lesie in B1 (11%). In de cohorten A2 en B2 verbeterden of stabiliseerden de lesies in 71% van de patiënten. De tevredenheid van patiënten en gebruikers was hoog.

De onderzoekers concluderen dat CareMin650 feasible en veilig was, en goed verdragen werd voor de preventieve of curatieve behandeling van OM en RD in patiënten die radiotherapie kregen voor maligniteiten. De voorlopige werkzaamheidsresultaten waren veelbelovend.

1.Bensadoun R-J, Bollet MA, Liem X et al. New photobiomodulation device for prevention and cure of radiotherapy-induced oral mucositis and dermatitis: results of the prospective Safe PBM study. Supp Care Cancer 2021; epub ahead of print

Summary: The prospective multicenter Safe PBM study in France evaluated the new photobiomodulation device CareMin650 for prevention and treatment of radiotherapy-induced oral mucositis and dermatitis. The device was feasible, safe, and well tolerated, with promising preliminary efficacy results.



  Reageren op dit artikel is mogelijk na registratie.  (Login)

Overall survival resultaten van MONALEESA-2: ET ± ribociclib voor HR+/HER2- gevorderd mammacarcinoom (0)
2021-09-20 12:00   ( Nieuws )
Tags:  MONALEESA-2 HR+ HER2- ABC letrozole with or without ribociclib
Prof. Gabriel HortobagyiDe multinationale fase 3-studie MONALEESA-2 randomiseerde niet-eerder behandelde postmenopauzale patiënten met HR-positief HER2-negatief gevorderd mammacarcinoom (ABC) naar de CDK4/6-remmer ribociclib plus letrozol (RIB-arm; n=334) of placebo plus letrozol (PBO-arm; n=334). In 2016 is gepubliceerd dat de progressievrije overleving significant langer was in de RIB-arm dan in de PBO-arm (HR 0,56; p=0,000329). Prof. Gabriel Hortobagyi (MD Anderson Cancer Center, Houston TX) presenteert op ESMO 2021 overall survival resultaten van de studie.1

OS was een secundair eindpunt, dat volgens het studieprotocol werd geanalyseerd nadat 400 deelnemende patiënten overleden waren (181 in de RIB-arm en 219 in de PBO-arm). De mediane follow-up was 79,7 maanden (tenminste 74,6) en 47 patiënten werden nog volgens het studieprotocol behandeld (30 in de RIB-arm en 17 in de PBO-arm). De mediane OS was 63,9 maanden in de RIB-arm versus 51,4 maanden in de PBO-arm (HR 0,76; p=0,004). Het zes-jaars OS-percentage was 44,2% in de RIB-arm versus 32,0% in de PBO-arm. Mediane tijd tot eerste chemotherapie was 50,6 versus 38,9 maanden (HR 0,74; 95%-bti 0,61-0,89) en mediane chemotherapievrije overleving was 39,9 versus 30,1 maanden (0,74;0,62-0,89). Er waren geen nieuwe veiligheidssignalen.


De onderzoekers concluderen dat toevoeging van eerstelijns CDK4/6-remming aan endocriene therapie resulteerde in statistisch significante en klinisch relevante verlenging van de OS van postmenopauzale patiënten met HR-positief HER2-negatief ABC.

1.Hortobagyi GN et al. ESMO 2021; LBA17

Summary: Final OS analysis of MONALEESA-2 found that addition of CDK4/6 inhibition to first-line endocrine therapy for HR-positive HER2-negative advanced breast cancer in postmenopausal patients resulted in statistically significant and clinically meaningful improvement of OS.


  Reageren op dit artikel is mogelijk na registratie.  (Login)

Trastuzumab deruxtecan voor metastatisch HER2-gemuteerd niet-kleincellig longcarcinoom (0)
2021-09-19 15:00   ( Nieuws )
Tags:  DESTINY-Lung01 trial HER2-mutant NSCLC trastuzumab deruxtecan
Dr. Bob LiEr zijn geen goedgekeurde HER2-gerichte therapieën voor patiënten met niet-kleincellig longcarcinoom (NSCLC). De multinationale fase 2-studie DESTINY-Lung01 heeft het HER2 antibody-drug conjugate trastuzumab deruxtecan voor metastatisch HER2-gemuteerd NSCLC geëvalueerd. Dr. Bob Li (Memorial Sloan Kettering Cancer Center) presenteert de studie ESMO 2021. Li en collega’s publiceren de studie ook in The New England Journal of Medicine.1

DESTINY-Lung01 includeerde 91 patiënten met HER2-gemuteerd mNSCLC dat refractair was tegen standaard-behandelingen. De patiënten kregen trastuzumab deruxtecan 6,4 mg/kg iedere drie weken. Het primaire eindpunt van de studie was centraal-beoordeelde objectieve respons. De mediane duur van follow-up was 13,1 maanden (range 0,7-29,1). Centraal-bevestigde objectieve respons werd gezien in 55% van de patiënten (95%-bti 44-65). De mediane duur van respons was 9,3 maanden (95%-bti 5,7-14,7), de mediane progressievrije overleving was 8,2 maanden (6,0-11,9), en de mediane overall survival was 17,8 maanden (13,8-22,1). Het veiligheidsprofiel was over het algemeen consistent met wat in eerdere studies met trastuzumab deruxtecan is gezien. Graad 3 of hoger treatment-related adverse events werden gezien in 46% van de patiënten. Behandelings-gerelateerde interstitiële longziekte werd gezien in 26%, en was de doodsoorzaak van twee patiënten.

De onderzoekers concluderen dat trastuzumab deruxtecan duurzame antitumor-activiteit had voor HER2-gemuteerd mNSCLC.

1.Li B, Smit EF, Goto Y et al. Trastuzumab deruxtecan in HER2-mutant non-small-cell lung cancer. N Engl J Med 2021; epub ahead of print

Summary: The multinational phase 2 DESTINY-Lung01 study evaluated trastuzumab deruxtecan for HER2-mutant mNSCLC in previously treated patients. Trastuzumab deruxtecan showed durable anticancer activity. Observed toxic effects were generaly consistent with those in previously reported studies.


  Reageren op dit artikel is mogelijk na registratie.  (Login)

Multicenter fase 2-studie van adavosertib voor TP53- en RAS-gemuteerd mCRC (0)
2021-09-19 13:30   ( Nieuws )
Tags:  FOCUS4-C trial TP53- and RAS-mutant metastatic colorectal cancer adavosertib
Prof. Timothy MaughanDe uitkomsten van RAS-gemuteerd metastatisch colorectaalcarcinoom zijn slecht, en de patiënten hebben weinig therapeutische opties. Adavosertib is een small-molecule remmer van WEE1 kinase. De fase 2-studie FOCUS4-C in 25 centra in het Verenigd Koninkrijk heeft de hypothese getoetst dat afwijkingen in DNA-replicatie die worden gezien in mCRC met zowel RAS- als TP53-mutaties de tumoren gevoelig maken voor WEE1-remming. De studie wordt gepresenteerd op ESMO 2021. Prof. Timothy Maughan (University of Oxford) en collega’s publiceren de studie ook in het Journal of Clinical Oncology.1

Tussen begin april 2017 en eind maart 2020 registreerden de onderzoekers 714 patiënten met nieuw-gediagnostiseerd mCRC. De patiënten werden getest op TP53- en RAS-mutaties. In 247 patiënten (34%) werden beide mutaties gedetecteerd. Onder deze patiënten werden 69 die respons of stabiele ziekte hadden na zestien weken chemotherapie 2:1 gerandomiseerd naar adavosertib (oraal 250 mg or 300 mg eenmaal daags op dagen één tot en met vijf en acht tot en met twaalf van drie-weekse cycli; n=44) of active monitoring (AM, n=25). Het primaire eindpunt was progressievrije overleving. De mediane PFS was 3,61 maanden met adavosertib versus 1,87 maanden met AM (HR 0,35; p=0,0022). De mediane overall survival was niet significant langer met adavosertib (14,0 maanden) dan met AM (12,8 maanden; p=0,93). In vooraf-gespecificeerde subgroepanalyses was adavosertib meer actief voor linkszijdige tumoren (PFS-HR 0,24; 95%-bti 0,11-0,51) dan voor rechtszijdige tumoren (1,02; 0,41-2,56; p interaction =0,043). Adavosertib werd goed verdragen, met als graad 3 toxiciteiten diarree (9% van de patiënten), misselijkheid (5%), en neutropenie (7%).

De onderzoekers concluderen dat adavosertib goed verdragen werd en vergeleken met AM resulteerde in betere PFS onder patiënten met RAS/TP53-gemuteerd mCRC.

1.Seligman JF, Fisher DJ, Brown LC et al. Inhibition of WEE1 is effective in TP53- and RAS-mutant metastatic colorectal cancer: a randomized trial (FOCUS4-C) comparing adavosertib (AZD1775) with active monitoring. J Clin Oncol 2021; epub ahead of print

Summary: The multicenter phase 2 FOCUS4-C trial in the United Kingdom found that among patients with both TP53- and RAS-mutated mCRC adavosertib compared with active monitoring improved PFS and was well-tolerated.


  Reageren op dit artikel is mogelijk na registratie.  (Login)

Gerandomiseerde studie van toevoegen van panitumumab aan onderhoudstherapie voor RAS-wt mCRC (0)
2021-09-19 12:00   ( Nieuws )
Tags:  PANAMA trial RAS wild-type metastatic colorectal cancer panitumumab maintenance
Prof. Dominik ModestNiet-eerder behandelde patiënten met microsatelliet-stabiel metastatisch colorectaalcarcinoom (mCRC) worden gewoonlijk behandeld met combinaties van fluoruracil en folinezuur (FU/FA) plus oxaliplatine of irinotecan, en een EGFR- of VEGF-gericht antilichaam. De Duitse multicenter gerandomiseerde PANAMA-studie heeft toevoegen van panitumumab aan FU/FA-onderhoudstherapie voor RAS-wildtype mCRC geëvalueerd. Prof. Dominik Modest (Charité-Universitätsmedizin Berlin) en collega’s publiceren de studie in het Journal of Clinical Oncology.1

De studie includeerde patiënten die na eerstelijns inductietherapie met zes cycli FU/FA en oxaliplatine plus pantitumumab stabiele ziekte of beter hadden. De patiënten werden gerandomiseerd naar onderhoudstherapie panitumumab plus FU/FA (panitumumabgroep, n=125) of alleen FU/FA (controlegroep, n=123). Het primaire eindpunt was progressievrije overleving. Op het moment van data cutoff voor de nu gepubliceerde analyse, na 218 PFS-gebeurtenissen, was de mediane PFS 8,8 maanden in de panitumumabgroep versus 5,7 maanden in de controlegroep (HR 0,72; p=0,014). De overall survival was numeriek maar niet statistisch significant langer in de panitumumabgroep dan in de controlegroep (28,7 versus 25,7 maanden; p=0,32). De ORR was 40,8% in de panitumumabgroep versus 26,0% in de controlegroep (OR 1,96; p=0,02). De meest-frequente graad 3 of hoger adverse event was rash (7,2% van de patiënten).

De onderzoekers concluderen dat toevoegen van panitumumab aan FU/FA-onderhoudstherapie voor RAS-wt mCRC patiënten resulteert in significante verlenging van de PFS.

1.Modest DP, Karthaus M, Fruehauf S et al. Panitumumab plus fluorouracil and folinic acid versus fluorouracil and folinic acid alone as maintenance therapy in RAS wild-type metastatic colorectal cancer: the randomized PANAMA trial (AIO KRK 0212). J Clin Oncol 2021; epub ahead of print

Summary: The multicenter randomized PANAMA trial in Germany evaluated addition of panitumumab to maintenance therapy with fluorouracil and folinic acid (FU/FA) in patients with at least stable disease after induction therapy with panitumumab, oxaliplatin and FU/FA for RAS wild-type metastatic colorectal cancer. The median PFS of maintenance therapy was 8.8 months with panitumumab and FU/FA versus 5.7 months with FU/FA alone (HR 0.72; p=0.014) while the overall survival was numerically better with addition of panitumumab (28.7 versus 25.7 months; p=0.32).


  Reageren op dit artikel is mogelijk na registratie.  (Login)

Fase 2-studie van KRd gevolgd door lenalidomide-onderhoud voor hoog-risico smeulend myeloom (0)
2021-09-18 15:00   ( Nieuws )
Tags:  high-risk SM carfilzomib-lenalidomide-dexamethasone followed by lenalidomide maintenance
Prof. Dickran KazandjianHet vijf-jaars risico van progressie van hoog-risico smeulend myeloom (SM) tot symptomatisch multipel myeloom bedraagt ongeveer 75%. Een fase 2-studie in het National Institutes of Health Clinical Center (Bethesda MD) heeft triplet therapie met carfilzomib-lenalidomide-dexamethason (KRd) gevolgd door lenalidomide-onderhoud voor hoog-risico SM geëvalueerd. Prof. Dickran Kazandjian (University of Miami FL) en collega’s publiceren de studie in JAMA Oncology.1

De studie includeerde 54 hoog-risico SM-patiënten (30 mannen en 24 vrouwen; mediane leeftijd 59 jaar; range 40-79). De patiënten kregen acht vier-weekse cycli KRd gevolgd door 24 vier-weekse cycli lenalidomide onderhoud. De respons werd tijdens de KRd-behandeling na iedere cylus en vervolgens na elke derde cyclus geëvalueerd. Het primaire eindpunt was percentage patiënten met minimaal-residuele ziekte (MRD)-negatieve complete respons. De mediane follow-up was 31,9 maanden (range 6,7-102,9). Het percentage patiënten met MRD-negatieve CR was 70,4% (95%-bti 56,4-82,0) met mediane duur van MRD-negatieve CR van 5,5 jaar (3,7-NE); de waarschijnlijkheid om na acht jaar vrij te zijn van progressie tot MM was 91,2% (67,4-97,9). Er waren geen graad 5 of 4 adverse events; graad 3 niet-hematologische AEs (trombo-embolie, rash, en longinfectie) werden gezien in 38,9% van de patiënten.

De onderzoekers concluderen dat de studie suggereert dat moderne triplet-therapieën, zoals KRd gevolgd door lenalidomide-onderhoud, kunnen resulteren in goede uitkomsten van hoog-risico SM. Gerandomiseerde studies zijn vereist om deze conclusie te bevestigen.

1.Kazandjian D, Hill E, Dew A et al. Carfilzomib, lenalidomide, and dexamethasone followed by lenalidomide maintenance for prevention of symptomatic multiple myeloma in patients with high-risk smoldering myeloma. A phase 2 nonrandomized controlled trial. JAMA Oncol 2021.3971

Summary: A phase 2 study at the National Institutes of Health Clinical Center (Bethesda, MD) found that treatment of high-risk smoldering myeloma with KRd followed by lenalidomide maintenance therapy resulted in high rates (70%) of minimal residual disease-negative remissions, with a median duration of 5.5 years. Rate of progression to multiple myeloma was low (9% at 8 years).


  Reageren op dit artikel is mogelijk na registratie.  (Login)

Risico van pancreascarcinoom onder personen met pathogene varianten in het ATM-gen (0)
2021-09-18 13:30   ( Nieuws )
Tags:  ATM gene PVs risk of pancreatic cancer
Prof. Alison KleinEr zijn aanwijzingen voor een associatie van pathogene kiemlijn-varianten (PVs) in het ATM-gen met het risico van pancreascarcinoom (PaC). Genetisch testen identificeert deze varianten in 1% tot 3% van niet-geselecteerde PaC-patiënten, maar het levenslange risico van PaC onder patiënten met een ATM-PV is niet bekend. Een multicenter cohortstudie in de Verenigde Staten heeft leeftijd-specifiek voorkomen van PaC in dragers van ATM-PVs geïnventariseerd. Prof. Alison Klein (Sidney Kimmel Comprehensive Cancer Center, Baltimore MD) en collega’s publiceren de studie in JAMA Oncology.1

Het cohort bestond uit 130 families (2227 personen; gemiddelde leeftijd 58 ± 22 jaar) met bekende informatie over familieverbanden, PaC-diagnose, ATM-status, proband-status en leeftijd. In het cohort hadden 155 personen een positief resultaat voor een ATM-PV, 16 een negatief resultaat, en de overigen geen resultaat. Het cohort telde 217 PaC-patiënten: 78 families met één patiënt, 34 families met twee patiënten, en 18 families met drie of meer patiënten. De gemiddelde leeftijd bij diagnose was 64 jaar (range 31-98). Het cumulatief PaC-risico onder de ATM-PV dragers was 1,1% (95%-bti 0,8-1,3) op leeftijd vijftig jaar; 6,3% (3,9-8,7) op leeftijd zeventig jaar; en 9,5% op leeftijd tachtig jaar. Vergeleken met niet-dragers van een ATM-PV was het relatief PaC-risico in dragers 6,5 (95%-bti 4,5-9,5).

De onderzoekers concluderen dat de studie het levenslang PaC-risico in dragers van ATM-PVs heeft geïnventariseerd.

1.Hsu F-C, Roberts NJ, Childs E et al. Risk of pancreatic cancer among individuals with pathogenic variants in the ATM gene. JAMA Oncol 2021.3701

Summary: A multicenter cohort study in the USA found that individuals with a germline pathogenic ATM variant were at increased lifetime risk of pancreatic cancer. The cumulative risk was 1.1% by age 50 years, 6.3% by age 70 years, and 9.5% by age 80 years.


  Reageren op dit artikel is mogelijk na registratie.  (Login)