Logo Jan Blom
Login

Oncologisch onderzoek.nl

Nieuws

Fase 1/2-studie van nab-paclitaxel plus gemcitabine voor PDAC in patiënten met slechte performance status (0)
2018-12-06 15:00   ( Nieuws )
Tags:  pancreatic cancer ECOG PS 2 nab-paclitaxel plus gemcitabine
Dr. Manuel HidalgoGemcitabine plus nab-paclitaxel (GA) vergeleken met alleen gemcitabine resulteerde in significante verbetering van de overleving van patiënten met metastatisch pancreas ductaal adenocarcinoom (PDAC) en een goede performance status (PS). De werkzaamheid en veiligheid van GA voor PDAC in patiënten met slechtere PS is niet duidelijk. Een multicenter fase 1/2-studie in Spanje is uitgevoerd om meer duidelijkheid in deze kwestie te krijgen. Dr. Manuel Hidalgo (Centro Nacional de Investigaciones Oncológicas, Madrid) en collega’s publiceren de studie online in het Journal of Clinical Oncology.1

De studie includeerde patiënten met PDAC en een ECOG PS 2. In het fase 1-gedeelte van de studie werden vier verschillende GA-schema’s gegeven. Twee schema’s bleken goed verdragen te worden: nab-paclitaxel 100 mg/m2 (arm B) of 125 mg/m2 (arm D), beide plus gemcitabine 1000 mg/m2 op dagen één, acht, en vijftien van 28-daagse cycli. Deze beide schema’s werden geëvalueerd in het fase 2-gedeelte, met 111 patiënten in arm B en 110 patiënten in arm D. Het primaire eindpunt was overall survival.

De baseline-kenmerken waren goed in evenwicht tussen beide armen: leeftijd was 71 jaar in arm B versus 68 jaar in arm D, 51% versus 55% mannen, en 88% versus 84% metastatische ziekte. De meest-frequente graad 3 of 4 toxiciteiten waren anemie (12% versus 7%), neutropenie (32% versus 30%), trombocytopenie (7% versus 11%), asthenie (14% versus 16%), en neurotoxiciteit (11% versus 16%). Respons werd gezien in 24% (B) en 28% (D), de mediane PFS was 5,7 en 6,7 maanden, en de zes-maands OS was 63% en 69%.

De onderzoekers concluderen dat beide schema’s van nab-paclitaxel plus gemcitabine goed verdragen werden en acceptabele werkzaamheid hadden voor metastatisch PDAC in patiënten met slechte PS.

1.Macarulla T, Pazo-Cid R, Guillén-Ponce C et al. Phase I/II trial to evaluate the efficacy and safety of nanoparticle albumin-bound paclitaxel in combination with gemcitabine in patients with pancreatic cancer and an ECOG performance status of 2. J Clin Oncol 2018; epub ahead of print

Summary: A Spanish multicenter phase I/II study found that nab-paclitaxel administered at either 100 or 125 mg/m2 in combination with gemcitabine 1000 mg/m2 on days 1, 8 and 15 every 28 days is well tolerated and results in acceptable efficacy in patients with metastatic pancreatic ductal adenocarcinoma and a poor performance status.

  Reageren op dit artikel is mogelijk na registratie.  (Login)

Fase 3-studie van trastuzumab emtansine voor residueel invasief HER2-positief mammacarcinoom (0)
2018-12-06 14:00   ( Nieuws )
Tags:  KATHERINE study T-DM1 residual HER2-positive breast cancer
Prof. Gunter von MinckwitzPatiënten met residueel invasief mammacarcinoom na neoadjuvante chemotherapie plus HER2-gerichte therapie hebben een slechtere prognose dan patiënten zonder residuele ziekte. Trastuzumab emtansine (T-DM1) is een antibody-drug conjugate van het HER2-gerichte antilichaam trastuzumab en het cytotoxische emtansine. T-DM1 heeft activiteit laten zien voor metastatisch mammacarcinoom dat eerder behandeld was met chemotherapie plus HER2-gerichte therapie. De multinationale fase 3-studie KATHERINE heeft nu de waarde onderzocht van T-DM1 voor HER2-positief vroeg-stadium mammacarcinoom in patiënten met residuele ziekte na neoadjuvante behandeling. Prof. Gunter von Minckwitz (German Breast Group Research Institute, Neu-Isenburg) en collega’s publiceren een vooraf-geplande interim-analyse van de studie online in The New England Journal of Medicine.1

De studie includeerde patiënten met HER2-positief vroeg-stadium mammacarcinoom die na neoadjuvante therapie met een taxaan en trastuzumab bij chirurgie residuele invasieve bleken te hebben in borst of axilla. Ze werden gerandomiseerd naar veertien cycli adjuvant T-DM1 (n=743) of trastuzumab (n=743). Het primaire eindpunt was ziektevrije overleving. Op het moment van de interim-analyse was invasieve ziekte of overlijden gezien in 91 patiënten in de T-DM1 groep (12,2%) versus 165 patiënten in de trastuzumab-groep (22,2%). Het percentage patiënten dat na drie jaar vrij was van invasieve ziekte was 88,3% met T-DM1 versus 77,0% met trastuzumab. De DFS was significant hoger met T-DMI dan met trastuzumab (HR 0,50; p<0,001). Afstandsrecidief als eerste DFS-gebeurtenis werd gezien in 10,5% van de T-DM1 patiënten versus 15,9% van de trastuzumab-patiënten. De veiligheids-resultaten waren consistent met wat eerder is gerapporteerd over T-DM1, met meer adverse events in de T-DM1 groep dan in de trastuzumab-groep.

De onderzoekers concluderen dat onder patiënten met HER2-positief vroeg-stadium mammacarcinoom die residuele invasieve ziekte hadden na voltooiing van neoadjuvante behandeling, het risico van recidief van invasieve ziekte of overlijden 50% lager was met adjuvant T-DM1 dan met trastuzumab.

1.Von Minckwitz G, Huang C-S, Mano MS et al. Trastuzumab emtansine for residual invasive HER2-positive breast cancer. N Engl J Med 2018; epub ahead of print

Summary: The international phase 3 study KATHERINE included patients with HER2-positive early breast cancer who had residual invasive disease after completion of neoadjuvant therapy. The patients were randomized to adjuvant trastuzumab emtansine or trastuzumab. The risk of recurrence or death was 50% lower in the T-DM1 arm than in the trastuzumab arm.



  Reageren op dit artikel is mogelijk na registratie.  (Login)

Apixaban voor preventie van veneuze tromboëmbolie in patiënten met maligniteiten (0)
2018-12-06 12:58   ( Nieuws )
Tags:  venous thromboembolism AVERT study apixaban
Prof. Philip WellsPatiënten met actieve maligniteiten hebben een verhoogd risico van veneuze tromboëmbolie (VTE), hetgeen resulteert in substantiële morbiditeit, mortaliteit, en kosten van gezondheidszorg. De Khorana-score (range 0 tot en met 6; met hogere scores duidend op hoger VTE-risico) is gevalideerd om patiënten met verhoogd VTE-risico te identificeren; deze patiënten hebben wellicht baat bij tromboprofylaxe. De Canadese gerandomiseerde AVERT-studie onderzocht de waarde van apixaban voor de preventie van VTE in patiënten met verhoogd risico die begonnen met chemotherapie. Prof. Philip Wells (The Ottawa Hospital, Canada) en collega’s publiceren de studie online in The New England Journal of Medicine.1


De dubbelblinde studie includeerde 563 evalueerbare ambulante patiënten met Khorana-score 2 of hoger bij aanvang van chemotherapie. Ze werden gerandomiseerd naar apixaban 2,5 mg eenmaal daags (n=288) of placebo (n=275). Het primaire eindpunt van de studie was objectef gedocumenteerde VTE tijdens 180 dagen follow-up. De figuur laat zien dat het VTE-risico significant lager was met apixaban dan met placebo (4,2% versus 10,2%; HR 0,41; p<0,001). Het belangrijkste veiligheidseindpunt was majeure bloeding. Deze figuur laat zien dat majeure-bloedingsepisoden meer frequent waren met apixaban dan met placebo (3,5% versus 1,8%; HR 2,00; p=0,046).

De onderzoekers concluderen dat apixaban vergeleken met placebo resulteerde in lager risico van VTE en hoger risico van majeure bloeding in patiënten met Khorana-score 2 en hoger die chemotherapie startten.

1.Carrier M, Abou-Nasser K, Mallick R et al. Apixaban to prevent venous thromboembolism in patients with cancer. N Engl J Med 2018; epub ahead of print

Summary: The Canadian randomized AVERT study showed that apixaban therapy resulted in a significantly lower rate of venous thromboembolism than did placebo among intermediate-to-high risk ambulatory patients with cancer who were starting chemotherapy. The rate of major bleeding episodes was higher with apixaban than with placebo.


  Reageren op dit artikel is mogelijk na registratie.  (Login)

Autologe dendritische cel-cytokine geïnduceerde killer cell immunotherapie plus chemotherapie voor gevorderd maagcarcinoom (0)
2018-12-05 16:21   ( Nieuws )
Tags:  DC-CIK advanced gastric cancer
Dr. Herbert Kim LyerlyDr. Herbert Kim Lyerly (Duke University, Durham NC) en zijn collega’s in Durham en Beijing hebben een prospectieve studie uitgevoerd van de werkzaamheid en veiligheid van de combinatie van autologe dendritische cel-cytokine geïnduceerde killer cell immunotherapie (DC-CIK) plus chemotherapie voor gevorderd maagcarcinoom (AGC). Ze publiceren de studie online in Clinical Cancer Research.1 De studie includeerde 63 achtereenvolgende AGC-patiënten die werden behandeld met alleen S-1, S-1 plus cisplatine, DC-CIK gecombineerd met S-1, of DC-CIK gecombineerd met S-1 plus cisplatine.

De DC-CIK infusies werden goed verdragen, zonder ernstige adverse events. Ziektecontrole (complete respons plus partiële respons plus stabiele ziekte) werd gezien in 6%, 33%, 47%, en 77% van de patiënten die waren behandeld met alleen S-1, S-1 plus cisplatine, DC-CIK plus S-1, en DC-CIK plus S-1 plus cisplatine (p=0,001). Na correctie voor competing risk factors was behandeling met DC-CIK plus S-1 plus cisplatine een onafhankelijke voorspeller van PFS (p=0,001) en OS (p=0,001). In negentien (63%) van de patiënten die DC-CIK hadden gekregen werd afname van de frequentie en aantal mutaties in ctDNA gezien. Afname van de ctDNA-mutatiefrequentie en herstel van het T-celreceptor repertoire waren geassocieerd met betere PFS (p=0,001) en OS (p=0,001).

De onderzoekers concluderen dat DC-CIK gecombineerd met S-1 en cisplatine resulteerde in gunstige PFS en OS in patiënten met AGC. De combinatietherapie werd goed verdragen.

1.Qiao G, Wang X-L, Zhou L et al. Autologous dendritic cell-cytokine induced killeer cell immunotherapy combined with S-1 plus cisplatin in patients with advanced gastric cancer: a prospective study. Clin Cancer Res 2018; epub ahead of print

Summary: A prospective study at Duke University in Durham and Capital Medical University in Beijing found that autologous dendritic cell-cytokine induced killer cell immunotherapy combined with chemotherapy provided a favorable PFS and OS in patients with advanced gastric cancer; the combination was safe with tolerable toxicities.


  Reageren op dit artikel is mogelijk na registratie.  (Login)

Osimertinib voor T790M-mutatiepositief gevorderd NSCLC: lange-termijn follow-up van twee fase 2-studies (0)
2018-12-05 15:00   ( Nieuws )
Tags:  AURA AURA2 NSCLC osimertinib
Dr. Myung-Ju AhnOsimertinib is een derde-generatie EGFR-TKI met activiteit voor zowel EGFR-TKI sensitiserende als T790M-resistentiemutaties. De multinationale fase 2-studies AURA en AURA2 onderzochten de werkzaamheid en veiligheid van osimertinib voor eerder-behandeld T790M-mutatiepositief gevorderd niet-kleincellig longcarcinoom. Dr. Myung-Ju Ahn (Samsung Medisch Centrum, Seoel) en collega’s hebben een vooraf geplande gepoolde analyse uitgevoerd van de lange-termijn resultaten van beide studies. Ze publiceren de analyse online in Cancer.1

De studies includeerden 411 patiënten die osimertinib 80 mg eens per dag kregen (129 patiënten als tweedelijns behandeling; 282 als derde- of laterelijns behandeling). Op het moment van data cutoff voor de nu gepubliceerde analyse was de mediane duur van de osimertinib-behandeling 16,4 maanden (range 0 tot 29,7 maanden). De objective response rate was 66% (95%-bti 61-70%), de mediane duur van respons was 12,3 maanden (95%-bti 11,1-13,8 maanden), en de mediane progressievrije overleving was 9,9 maanden (95%-bti 9,5-12,3 maanden). Per 1 mei 2018 was 66% van de patiënten overleden en had 34% osimertinib gediscontinueerd. De mediane overall survival was 26,8 maanden (95%-bti 24,0-29,1 maanden) en de overleving na 12, 24, en 36 maanden bedroeg 80%, 55%, en 37%. Mogelijk behandeling-gerelateerde adverse events werden gezien in 65 patiënten (16%); de meest-gerapporteerde AEs waren rash (alle graden 42%; graad 3 en hoger 1%) en diarree (39%; <1%).

De onderzoekers concluderen dat de analyse de meest mature gegevens levert over werkzaamheid en veiligheid van osimertinib voor eerder-behandeld T790M-mutatiepositief gevorderd NSCLC. De analyse bevestigt dat osimertinib een standaard-behandeling is voor deze populatie.

1.Ahn M-J, Tsai C-M, Shepherd FA et al. Osimertinib in patients with T790M mutation-positive, advanced non-small cell lung cancer: long-term follow-up from a pooled analysis of 2 phase 2 studies. Cancer 2018; epub ahead of print

Summary: A pooled analysis of long-term results of the phase 2 studies AURA and AURA2 confirmed osimertinib as a standard of care for previously treated T790M mutation-positive advanced non-small cell lung cancer.


  Reageren op dit artikel is mogelijk na registratie.  (Login)

Gerandomiseerde fase 2-studie van regorafenib versus lomustine voor recidiverend glioblastoom (0)
2018-12-05 14:00   ( Nieuws )
Tags:  REGOMA study relapsed glioblastoma regorafenib
Glioblastoom is een sterk-gevasculariseerde tumor. Regorafenib is een orale multikinaseremmer van angiogene, stromale, en oncogene receptor-tyrosinekinasen. De Italiaanse fase 2-studie REGOMA onderzocht de waarde van regorafenib voor recidiverend glioblastoom. Dr. Vittorina Zagonel (Istituto Oncologico Veneto, Padua) en collega’s publiceren de studie online in The Lancet Oncology.1

De gerandomiseerde REGOMA-studie werd uitgevoerd in tien centra in Italië. Deelnemers waren patiënten met histologisch bevestigd glioblastoom, een ECOG performance status 0 of 1, en progressie van de ziekte na chirurgie gevolgd door radiotherapie en temozolomide. Ze werden (gestratificeerd naar centrum en al of niet chirurgie bij recidief) gerandomiseerd naar regorafenib 160 mg eenmaal daags elke 21 dagen van 28-daagse cycli (n=59) of lomustine 110 mg/m2 iedere zes weken (n=60). De behandeling werd voortgezet tot progressie of niet-acceptabele toxiciteit optrad.

Het primaire eindpunt van de studie was overall survival. De mediane follow-up was 15,4 maanden. Bij data cutoff voor de nu gepubliceerde analyse waren 99 (83%) van de 119 patiënten overleden: 42 in de regorafenib-arm (71%) en 57 in de lomustine-arm (95%). De mediane OS was 7,4 maanden met regorafenib versus 5,6 maanden met lomustine (HR 0,50; p=0,0009). Graad 3 of 4 treatment-related adverse events werden gezien in 56% van de patiënten met regorafenib versus 40% van de patiënten met lomustine. Er waren geen graad 5 TRAEs.

De onderzoekers concluderen dat REGOMA een bemoedigend OS-profijt van regorafenib voor recidiverend glioblastoom heeft laten zien.

1.Lombardi G, De Salvo GL, Brandes AA et al. Regorafenib compared with lomustine in patients with relapsed glioblastoma (REGOMA): a multicentre, open-label, randomised, controlled, phase 2 trial. Lancet Oncol 2018; epub ahead of print

Summary: The Italian multicenter randomized phase 2 study REGOMA compared regorafenib versus lomustine for relapsed glioblastoma. The median overall survival was 7.4 months with regorafenib versus 5.6 months with lomustine (HR 0.50; p=0,0009). Grade 3 or 4 TRAEs were seen in 56% of patients with regorafenib and 40% of patients with lomustine.


  Reageren op dit artikel is mogelijk na registratie.  (Login)

Fase 3-studie van eerstelijns brentuximab vedotin met chemotherapie voor CD30-positief PTCL (0)
2018-12-05 13:00   ( Nieuws )
Tags:  ECHELON-2 study peripheral T-cell lymphoma
Dr. Steven HorwitzEr is behoefte aan meer-werkzame en veilige behandelingen voor perifeer T-cel lymfoom (PTCL). De fase 3-studie ECHELON-2 onderzocht de werkzaamheid en veiligheid van eerstelijns brentuximab vedotin gecombineerd met chemotherapie voor CD30-positief PTCL. Dr Steven Horwitz (Memorial Sloan Kettering Cancer Center, New York) en collega’s publiceren de studie online in The Lancet.1



ECHELON-2 werd uitgevoerd in 132 centra in zeventien landen. De studie includeerde 452 patiënten met niet-eerder behandeld PTCL (strevend naar 75% systemisch anaplastisch grootcellig lymfoom). Ze werden gerandomiseerd naar zes of acht 21-daagse cycli brentuximab vedotin, cyclofosfamide, doxorubicine, en prednison (A+CHP; n=226) versus cyclophosfamide, doxorubicine, vincristine, en prednison (CHOP; n=226). De patiënten in de A+CHP groep kregen een vincristine-placebo en de patënten in de CHOP-groep kregen een brentuximab vedotin-placebo.

Het primaire eindpunt van de studie was geblindeerd centraal-beoordeelde progressievrije overleving. De mediane PFS was 48,2 maanden met A+CHP versus 20,8 maanden met CHOP (HR 0,71; p=0,0110). Er waren geen significante verschillen tussen beide armen in adverse events. De incidentie van febriele neutropenie was 18% met A+CHP versus 15% met CHOP, en de incidentie van perifere neuropathie was 52% met A+CHP versus 55% met CHOP. Graad 5 AEs troffen zeven patiënten met A+CHP (3%) en negen patiënten met CHOP (4%).

De onderzoekers concluderen dat eerstelijns A+CHP superieur was aan CHOP voor CD30-positief PTCL.

1.Horwitz S, O’Connor O, Pro B et al. Brentuximab vedotin with chemotherapy for CD30-positive peripheral T-cell lymphoma (ECHELON-2): a global, double-blind, randomised, phase 3 trial. Lancet 2018; epub ahead of print

Summary: The international phase 3 study ECHELON-2 compared brentuximab vedotin, cyclophosphamide, doxorubicin, and prednisone (A+CHP) versus cyclophosphamide, doxorubicin, vincristine, and prednisone (CHOP) for previously untreated CD30-positive peripheral T-cell lymphomas. The median PFS was 48.2 months with A+CHP versus 20.8 months with CHOP (HR 0,71; p=0.0110). Adverse events were similar between groups. Fatal adverse events occurred in 3% of patients with A+CHP versus 4% of patients with CHOP.


  Reageren op dit artikel is mogelijk na registratie.  (Login)

Fase 1/2-studie van axicabtagene ciloleucel voor refractair grootcellig B-cel lymfoom (0)
2018-12-04 15:58   ( Nieuws )
Tags:  ZUMA-1 trial refractory large B-cell lymphoma CAR T-cell therapy axicabtagene ciloleucel
Dr. Frederick LockeAxicabtagene ciloleucel (A-CIL) is een autologe anti-CD19 CAR T-celtherapie. De ZUMA-1 studie onderzoekt de werkzaamheid van A-CIL voor refractair grootcellig B-cel lymfoom. Eeder is gepubliceerd dat na mediaan 15,4 maanden follow-up objectieve respons werd gezien in 82% en complete respons in 58% van de ZUMA-1 deelnemers. Dr. Frederick Locke (Moffitt Cancer Center, Tampa FL) en collega’s publiceren nu online in The Lancet Oncology resultaten van ZUMA-1 na langere follow-up.1

ZUMA-1 wordt uitgevoerd in 22 centra in de Verenigde Staten en Israël. De studie includeerde 119 patiënten van wie 108 behandeld werden. De patiënten waren achttien jaar of ouder en hadden histologisch bevestigd grootcellig B-cel lymfoom, refractaire ziekte of relapse na autoSCT, een ECOG performance status 0 of 1, en waren eerder behandeld met een anti-CD20 monoklonaal antilichaam en anthracycline-bevattende chemotherapie. Ze kregen A-CIL (twee miljoen CAR T-cellen per kg lichaamsgewicht) na conditionerende chemotherapie met fludarabine en cyclofosfamide. De primaire eindpunten waren veiligheid voor fase 1 en percentage patiënten met objectieve respons voor fase 2.

Per 11 augustus 2018 kon de werkzaamheid worden beoordeeld in 101 patiënten, die mediaan 27,1 maanden gevolgd waren. Objectieve respons werd gezien in 84 patiënten (83%) en complete respons in 59 patiënten (58%). De mediane duur van respons was 11,1 maanden (95%-bti 4,2 maanden-NE). De mediane progressievrije overleving was 5,9 maanden (95%-bti 3,3-15,0 maanden), en de mediane overall survival was niet bereikt (95%-bti 12,8 maanden –NE). In de 108 patiënten die in fase 1 en 2 waren behandeld werden graad 3 of hoger ernstige adverse events gezien in 52 patiënten (48%).

De onderzoekers concluderen dat deze twee-jaars follow-up data van ZUMA-1 suggereren dat A-CIL in patiënten met recidiverend of refractair grootcellig B-cel lymfoom duurzame responsen ne mediane OS langer dan twee jaar kan induceren, met een hanteerbaar lange-termijn veiligheidsprofiel.

1.Locke FL, Ghobadi A, Jacobson CA et al. Long-term safety and activity of axicabtagene ciloleucel in refractory large B-cell lymphoma (ZUMA-1): a single-arm, multicentre, phase 1-2 trial. Lancet Oncol 2018; epub ahead of print

Summary: The multicenter phase 1/2 study ZUMA-1 evaluated the activity and safety of the CAR T-cell therapy axicabtagene ciloleucel for refractory large B-cell lymphoma. After median 27.1 months of follow-up 83% of the patients had an objective response and 58% had a complete response. The median PFS was 5.9 months, and the median OS was not reached. Grade 3 or worse serious adverse events occurred in 48%.


  Reageren op dit artikel is mogelijk na registratie.  (Login)