Logo Jan Blom
Login

Oncologisch onderzoek.nl

Nieuws

Respons op anti-PD-1 immuuntherapie voor microsatelliet-stabiele maligniteiten met hoge tumormutatiebelasting (0)
2021-02-19 14:00   ( Nieuws )
Tags:  anti-PD-1 immunotherapy for MSS solid tumors impact of high TMB on response rates
Dr. Luc MorrisVorig jaar keurde de FDA gebruik van pembrolizumab goed voor behandeling van alle typen solide tumoren met hoge tumormutatiebelasting (TMB; hoge TMB gedefinieerd als tenminste 10 mutaties per megabase). De predictieve waarde van deze universele drempel voor hoge TMB is niet duidelijk. Een retrospectieve cohortstudie van Memorial Sloan Kettering Cancer Center (New York) heeft de associatie van TMB met respons op anti-PD-1 immuuntherapie onderzocht. Dr. Luc Morris en collega’s publiceren de studie in JAMA Oncology.1

De studie includeerde 1678 patiënten (55% mannen; mediane leeftijd 64 jaar; IQR 55-71) die tussen begin 2015 en eind 2018 in MSKCC anti-PD-(L)1 therapie kregen voor tezamen zestien typen maligniteiten. Met de universele drempelwaarde van 10 mut/Mb waren 416 tumoren (25%) TMB-high. Dit percentage liep uiteen van 0% onder niertumoren tot 53% onder melanomen. TMB-high tumoren hadden in elf van zestien typen maligniteiten hogere respons dan TMB-low tumoren. In het gehele cohort was hogere TMB geassocieerd met hogere respons: gemiddeld 21% bij TMB lager dan 10 mut/Mb, 41% bij TMB hoger dan 10 mut/Mb, en 56% bij TMB hoger dan 18 (het hoogste TMB-deciel). De responspercentages namen ook toe met hoger TMB-percentiel binnen typen maligniteiten. In veertien van zestien typen maligniteiten was TMB-high versus TMB-low geassocieerd met numeriek hoger responspercentage.

De onderzoekers concluderen dat de cohortstudie hogere responspercentages op anti-PD-(L)1 immuuntherapie heeft laten zien bij TMB 10 mut/Mb of hoger dan bij TMB lager dan 10 mut/Mb, in een groot aantal typen maligniteiten. De predictieve waarde van een universele drempel voor TMB-high was echter beperkt vanwege variabiliteit tussen typen maligniteiten en onduidelijke associaties met overlevingsuitkomsten.

  • 1.Valero C, Lee M, Hoen D et al. Response rates to anti-PD-1 immunotherapy in microsatellite-stable solid tumors with 10 or more mutations per megabase. JAMA Oncol 2021; epub ahead of print

Summary: A retrospective cohort study at Sloan Kettering Cancer Center (New York) validated the finding of generally higher response rates on ICI therapy for tumors with TMB of 10 or more mutations per megabase, across multiple cancer types. However, the predictive value of a universal numerical threshold for TMB-high was limited.


  Reageren op dit artikel is mogelijk na registratie.  (Login)

Real-world overlevingsuitkomsten met ICIs voor gevorderde grootcellige neuro-endocriene tumoren van de long (0)
2021-02-19 13:00   ( Nieuws )
Tags:  aLCNEC ICIs
Dr. Elizabeth DudnikEr is weinig informatie beschikbaar over werkzaamheid van immuuncheckpointremmers (ICIs) voor gevorderd grootcellig neuro-endocrien longadenocarcinoom (aLCNEC). Een retrospectieve studie in vier centra in Israël heeft deze werkzaamheid onderzocht. Dr. Elizabeth Dudnik (Rabin Medisch Centrum, Petah Tikva) en collega’s van de Israel Lung Cancer Group publiceren de studie in het Journal for ImmunoTherapy of Cancer.1

In de databases van de deelnemende centra identificeerden de onderzoekers 125 achtereenvolgende patiënten met aLCNEC. De patiënten werden onderscheiden in twee groepen: groep A bestond uit 41 patiënten die ICIs hadden gekregen en groep B uit 84 patiënten die geen ICIs hadden gekregen. Tijdens de mediane follow-up van 11,8 maanden in groep A en 6,0 maanden in groep B overleden 27 (66%) respectievelijk 64 (76%) patiënten in de twee groepen. De mediane overall survival vanaf diagnose gevorderde ziekte was 12,4 maanden in groep A versus 6,0 maanden in groep B (HR 0,59; p=0,02). In propensity-score gematchte analyse (37 patiënten in elke van beide groepen gematcht voor leeftijd en ECOG performance status) was de mediane OS vanaf diagnose gevorderde ziekte 12,5 maanden versus 8,4 maanden (p=0,046)

De onderzoekers concluderen dat binnen de beperkingen van de retrospectieve opzet en gering aantal patiënten, die studie suggereert dat ICIs werkzaam zijn voor aLCNEC.

  • 1.Dudnik E, Kareff S, Moskovitz M et al. Real-world survival outcomes with immune checkpoint inhibitors in large-cell neuroendocrine tumors of lung. J ImmunoTher Cancer 2021; epub ahead of print

Summary: A multicenter retrospective study in Israel found a positive impact of treatment with immune checkpoint inhibitor on overall survival of patients with advanced large-cell neuroendocrine tumors of the lung.


  Reageren op dit artikel is mogelijk na registratie.  (Login)

Waarde van chemotherapie voor metastatisch niet-kleincellig longcarcinoom in 80-plussers (0)
2021-02-18 16:00   ( Nieuws )
Tags:  mNSCLC in patients aged 80 years and over chemotherapy
Dr. Janakiraman SubramanianToename van de gemiddelde levensverwachting kan wellicht resulteren in toename van het aantal 80-plussers met metastatisch niet-kleincellig longcarcinoom (mNSCLC). Een analyse van de National Cancer Database heeft de waarde van chemotherapie voor mNSCLC in 80-plussers geïnventariseerd. Dr. Janakiraman Subramanian (University of Missouri, Kansas City) en collega’s publiceren de analyse in Lung Cancer.1

In de NCDB identificeerden de onderzoekers patiënten met een diagnose mNSCLC tussen 2004 en 2014. Onder deze patiënten waren 218.365 op het moment van diagnose jonger dan tachtig jaar en 33.352 tachtig jaar of ouder. Van de patiënten in deze laatste groep kreeg slechts 29% chemotherapie, resulterend in betere mediane overall survival (8 maanden, vergeleken met 2 maanden voor de groep die geen chemotherapie kreeg; HR 0,46; p<0,001). In multivariate analyse werd dit profijt van chemotherapie gezien in de groepen in de leeftijd van 80-85 jaar, 85-90 jaar, en 90 jaar en ouder. Tachtig-plussers die multiagent chemotherapie kregen hadden een één-jaars overleving van 35,5% vergeleken met 32,8% voor tachtig-plussers die single agent chemotherapie kregen (gecorrigeerd HR 0,92; p<0,001). Het percentage tachtig-plussers die chemotherapie kregen voor mNSCLC veranderde niet tijdens de studieperiode.

De onderzoekers concluderen dat chemotherapie de overleving van tachtig-plussers met mNSCLC verbeterde, en dat minder dan één op de drie patiënten chemotherapie kreeg.

  • 1.Ahmed Z, Kennedy K, Subramanian J. The role for chemotherapy in 80 years and older patients with metastatic non-small cell lung cancer: a National Cancer Database analysis. Lung Cancer 2021.02.011

Summary: Analysis of the National Cancer Database found that chemotherapy improved overall survival among mNSCLC patients aged 80 years or older. Less than one-third of these patients received chemotherapy.


  Reageren op dit artikel is mogelijk na registratie.  (Login)

Vijf-jaars follow-up van hybride minimaal-invasieve versus open oesofagectomie voor slokdarmcarcinoom (0)
2021-02-18 15:00   ( Nieuws )
Tags:  MIRO trial esophageal cancer HMIE versus open esophagectomy
Dr. Frederiek NuytensStudies die lange-termijn resultaten van hybride minimaal-invasieve oesofagectomie (HMIE) voor slokdarmcarcinoom vergeleken met die van open oesofagectomie hebben tegenstrijdige resultaten laten zien. Een post-hoc follow-up analyse van de Franse multicenter fase 3-studie MIRO heeft vijf-jaars uitkomsten van HMIE versus open oesofagectomie geïnventariseerd. Dr. Frederiek Nuytens (Centre Hospitalier Universitaire de Lille) en collega’s publiceren de analyse in JAMA Surgery.1

MIRO werd uitgevoerd in dertien centra. De studie includeerde 207 patiënten die oesofagectomie ondergingen voor slokdarmcarcinoom (85% mannen; mediane leeftijd 61 jaar; range 23-78). De patiënten werden gerandomiseerd naar HMIE of open chirurgie. Primaire eindpunten van de nu gepubliceerde follow-up analyse waren vijf-jaars overall survival en ziektevrije overleving. Secundaire eindpunten waren lokatie van recidief en factoren die geassocieerd waren met DFS en OS.

De mediane follow-up was 58,2 maanden. Het vijf-jaars OS-percentage was 59% in de HMIE-groep versus 47% in de open-chirurgiegroep (HR 0,71; 95%-bti 0,48-1,06) en het vijf-jaars DFS-percentage was 52% in de HMIE-groep versus 44% in de open-chirurgiegroep (HR 0,81; 95%-bti 0,55-1,17). Er waren geen statistisch significante verschillen tussen beide groepen in recidiefpercentage of lokatie van recidief. In multivariate analyse waren majeure intraoperatieve en postoperatieve complicaties (HR 2,21; p<0,001) en majeure pulmonaire complicaties (HR 1,94; p=0,005) geassocieerd met slechtere OS. Deze factoren waren ook geassocieerd met slechtere DFS (HR 1,93; p=0,002 respectievelijk HR 1,85; p=0,006).

De onderzoekers concluderen dat de analyse geen significante verschillen in vijf-jaars OS en DFS tussen beide groepen heeft laten zien. Majeure intraoperatieve en postoperatieve complicaties waren geassocieerd met slechtere OS en DFS.

  • 1.Nuytens F, Dabakuyo-Yonli TS, Meunier B et al. Five-year survival outcomes of hybrid minimally invasive esophagectomy in esophageal cancer. Results of the MIRO randomized clinical trial. JAMA Surgery 2021; epub ahead of print

Summary: The multicenter randomized MIRO study in France compared hybrid minimally invasive versus open esophagectomy for esophageal cancer. Post-hoc five-year follow-up analysis of the study found no significant differences between the two groups in overall or disease-free survival. Major intraoperative and postoperative complications were independent risk factors for decreased OS and DFS.


  Reageren op dit artikel is mogelijk na registratie.  (Login)

KRAS-G12C mutatie is geassocieerd met verhoogd risico van recidief na resectie voor longadenocarcinoom (0)
2021-02-18 14:00   ( Nieuws )
Tags:  resected lung adenocarcinoma KRAS G12C mutation DFS
Dr. Gregory JonesKRAS-G12C is de meest-voorkomende KRAS-mutatie in primair longadenocarcinoom (LUAD). In fase 1-studies zijn veelbelovende resultaten gezien van KRASG12C-remmers in de metastatische setting. Een studie van Memorial Sloan Kettering Cancer Center (New York) heeft de associatie van de mutatie met het risico van recidief onderzocht. Dr. Gregory Jones en collega’s publiceren de studie in Clinical Cancer Research.1

De studie includeerde 604 patiënten die complete resectie ondergingen voor stadium I tot en met III LUAD. Next-generation sequencing identificeerde 374 patiënten met KRAS-wildtype tumoren (62%), 95 patiënten met KRAS-G12C gemuteerde tumoren (16%), en 135 patiënten met tumoren met andere KRAS-mutatie (22%). De drie-jaars ziektevrije overleving was niet verschillend tussen de groepen met wildtype en andere mutaties, maar was significant slechter in de groep met G12C-mutatie dan in de groep met andere mutaties. Deze bevinding werd extern gevalideerd in een onafhankelijk cohort in The Cancer Genome Atlas. De groep met G12C-mutatie vergeleken met andere mutatie had meer lymfovasculaire invasie (51% versus 37%; p=0,032) en hogere tumormutatiebelasting (7,0 versus 6,1 mut/Mb; p=0,021).

De onderzoekers concluderen dat KRAS-G12C vergeleken met andere KRAS-tumoren geassocieerd is met verhoogd risico van recidief na complete resectie voor stadium I tot en met III LUAD, samenhangend met meer agressieve-ziektekenmerken. Patiënten met deze tumoren hebben wellicht baat bij behandeling met KRASG12C-remmers.

  • 1.Jones GD, Caso R, Tan KS et al. KRASG12C mutation is associated with increased risk of recurrence in surgically resected lung adenocarcinoma. Clin Cancer Res 2021; epub ahead of print

Summary: A study at Memorial Sloan Kettering Cancer Center (New York) found that KRAS-G12C mutations, compared with KRAS-wt or KRAS-other mutations, were associated with worse DFS after complete resection of stage I-III lung adenocarcinoma. The authors suggest that KRASG12C inhitors may be investigated to improve survival in this subgroup.



  Reageren op dit artikel is mogelijk na registratie.  (Login)

Fase 2-studie van enzalutamide plus trastuzumab voor HER2-positief en AR-positief gevorderd mammacarcinoom (0)
2021-02-18 13:00   ( Nieuws )
Tags:  HER2-positive and AR-positive advanced breast cancer enzalutamide plus trastuzumab
Dr. Ian KropAnti-HER2 therapie in combinatie met chemotherapie is standaard eerstelijns behandeling voor gevorderd mammacarcinoom (ABC). In de meerderheid van de patiënten wordt na aanvankelijke respons na verloop van tijd toch progressie gezien. Expressie van de androgeenreceptor (AR) door mammacarcinoom is gezien in tot 86% van de patiënten. Een multinationale fase 2-studie heeft de combinatie van enzalutamide plus trastuzumab voor HER2-positief en AR-positief ABC geëvalueerd. Dr. Ian Krop (Dana-Farber Cancer institute) en collega’s publiceren de studie in Breast Cancer Research and Treatment.1

De studie, uitgevoerd in 35 centra in zes landen, includeerde patiënten met bevestigd HER2+ AR+ ABC, ECOG performance status 0 of 1, geen geschiedenis van hersenmetastase, en na tenminste één eerder anti-HER2 regime voor gevorderde ziekte. De patiënten kregen oraal enzalutamide 160 mg eenmaal daags plus intraveneus trastuzumab 6 mg/kg iedere drie weken. De behandeling werd voortgezet tot ziekteprogressie of niet-acceptabele toxiciteit. Het primaire eindpunt was percentage patiënten met klinisch profijt na 24 weken (CBR24). Secundaire eindpunten waren progressievrije overleving en veiligheid.

Onder de 103 geïncludeerde patiënten (mediane leeftijd 60 jaar; range 34-83) waren er 63 die drie of meer eerdere lijnen anti-HER2 therapie hadden gekregen. Onder de 89 voor respons evalueerbare patiënten hadden na 24 weken vier (5%) partiële respons en zeventien (19%) stabiele ziekte, voor een CBR24 van 24%. De mediane PFS was 3,4 maanden (95%-bti 2,0-3,8). Er waren 97 patiënten (94%) met treatment-emergent adverse events, waarvan vermoeidheid (34%) en misselijkheid (27%) het meest voorkwamen. Vier patiënten overleden tijdens de behandeling: twee door progressie, een door pulmonair oedeem, en een door achteruitgang van de algemene gezondheid concurrent met abdominale pijn en dyspnoe.

De onderzoekers concluderen dat de combinatie van enzalutamide en trastuzumab goed werd verdragen, en resulteerde in duurzame ziektecontrole in een subset van zwaar-voorbehandelde patiënten met HER2-positief AR-positief ABC.

  • 1.Wardley A, Cortes J, Provencher L et al. The efficacy and safety of enzalutamie with trastuzumab in patients with HER2+ and androgen-receptor-positive metastatic or locally advanced breast cancer. Breast Cancer Res Treat 2021; epub ahead of print

Summary: A multinational phase 2 study evaluated enzalutamide plus trastuzumab for heavily pretreated HER2-positive, androgen receptor-positive advanced breast cancer. The treatment was well tolerated, and induced durable disease control in a subset of patients (clinical benefit rate at 24 weeks 24%).


  Reageren op dit artikel is mogelijk na registratie.  (Login)

Review van diagnose en behandeling van metastatisch colorectaalcarcinoom (0)
2021-02-17 16:00   ( Nieuws )
Tags:  mCRC diagnosis and treatment
Dr. Leah BillerProf. Deborah SchragColorectaalcarcinoom is wereldwijd de derde meest-vookomende oorzaak van mortaliteit aan maligniteiten, met meer dan 1,85 miljoen diagnosen en 850.000 overlijdens per jaar. Op het moment van diagnose heeft 20% van de patiënten metastatische ziekte, en nog 25% ontwikkelt na verloop van tijd metastatische ziekte. Dr. Leah Biller en prof. Deborah Schrag (beiden Dana-Farber Cancer Institute, Boston MA) publiceren in JAMA een overzicht over diagnose en behandeling van metastatisch colorectaalcarcinoom (mCRC). Recente vorderingen in moleculaire profilering van mCRC maken gerichte behandelingen mogelijk die aangepast zijn aan biologische kenmerken van specifieke tumoren. Genomische profilering biedt de mogelijkheid van selectie van behandelingen waardoor meer patiënten profijt kunnen hebben en minder patiënten blootgesteld worden aan toxiciteit van ineffectieve behandelingen. Genezing blijft ongebruikelijk, maar meer patiënten dan in het verleden kunnen lange overleving verwachten.

  • 1.Biller LH, Schrag D. Diagnosis and treatment of metastatic colorectal cancer. A review. JAMA 2021;325:669-685

Summary: JAMA publishes a review of diagnosis and treatment of metastatic colorectal cancer.


  Reageren op dit artikel is mogelijk na registratie.  (Login)

Multicenter fase 3-studie van endoscopische chirurgie versus IMRT voor lokaal-recidiverend nasofarynxcarcinoom (0)
2021-02-17 15:00   ( Nieuws )
Tags:  locally recurrent NPC endoscopic surgery versus intensity-modulated radiotherapy
Er is geen consensus over de rol van chirurgie vergeleken met herbestraling voor resectabel lokaal-recidiverend nasofarynxcarcinoom (NPC). Een multicenter fase 3-studie in China heeft salvage endoscopische chirurgie vergeleken met IMRT in deze setting. Prof. Wei-Ping Wen (Sun Yat-sen Universiteit, Guangzhou) en collega’s publiceren de studie in The Lancet Oncology.1

De studie werd uitgevoerd in drie ziekenhuizen in het zuiden van China. De studie includeerde 200 patiënten met lokaal-recidiverend NPC waarvoor ze eerder radiotherapie hadden gekregen, en een Karnofsky performance status score van tenminste 70. De patiënten werden 1:1 gerandomiseerd naar endoscopische nasofaryngectomie (ENPG-groep; n=100) of IMRT (IMRT-groep; n=100). Het primaire eindpunt was drie-jaars overall survival.

De mediane follow-up was 56,0 maanden (IQR 42,0-69,0). Tijdens de follow-up overleden 29 patiënten in de ENPG-groep versus 45 patiënten in de IMRT-groep. Het drie-jaars OS-percentage was 85,8% in de ENPG-groep versus 68,0% in de IMRT-groep (HR 0,47; p=0,0015). Graad 3 of hoger faryngeale mucositis werd gezien in 5% van de patiënten in de ENPG-groep versus 26% van de patiënten in de IMRT-groep. Vijf patiënten in de ENPG-groep en twintig patiënten in de IMRT-groep overleden aan late toxische effecten van radiotherapie; het was niet duidelijk in hoeverre in de IMRT-groep deze toxische effecten moesten worden toegeschreven aan eerdere radiotherapie of aan de radiotherapie na randomisatie.

De onderzoekers concluderen dat endoscopische chirurgie vergeleken met IMRT resulteerde in significant betere OS van patiënten met lokaal-recidiverend NPC.

  • 1.Liu Y-P, Wen Y-H, Tang J et al. Endoscopic surgery compared with intensity-modulated radiotherapy in resectable locally recurrent nasopharyngeal carcinoma: a multicentre, open-label, randomised, controlled, phase 3 trial. Lancet Oncol 2021; epub ahead of print

Summary: A multicenter phase 3 study in China compared salvage endoscopic surgery versus IMRT for locally recurrent nasopharyngeal carcinoma in patients who had previously received radiotherapy. The 3-year overall survival was 85.8% in the surgery group versus 68.0% in the IMRT group (HR 0.47; p=0.0015).



  Reageren op dit artikel is mogelijk na registratie.  (Login)