
De studie includeerde 1043 patiënten na resectie van melanoom. Onder de patiënten jonger dan 45 jaar resulteerde bevacizumab-behandeling in significante verlenging van de progressievrije overleving, met 29% lager risico van progressie vergeleken met patiënten die geen bevacizumab kregen. Er was ook een (statistisch niet-significant) 25% lagere mortaliteit met bevacizumab versus geen bevacizumab onder patiënten jonger dan 45 jaar. Onder de patiënten in de leeftijd van 45 jaar en ouder was er geen significant impact van bevacizumab op ziektevrije overleving of overall survival. In een muizenexperiment zagen de onderzoekers dat VEGF-remming niet resulteerde in verlaging van de angiogenese in oudere dieren, en dat angiogenese in oudere dieren wordt bevorderd door de proangiogene factor secreted frizzled-related protein 2 (sFRP2). Targeting van sFRP2 in oudere muizen resulteerde in succesvolle remming van de angiogenese.
De onderzoekers concluderen dat VEGF-expressie afneemt tijdens veroudering, resulterend in een lagere respons op bevacizumab. Toename van de angiogenese tijdens veroudering kan wellicht worden verklaard uit toename van sFRP2 in de micro-omgeving van de tumoren.
1.Fane ME, Ecker BL, Kaur A et al. sFRP2 supersedes VEGF as an age-related driver of angiogenesis in melanoma, affecting response to anti-VEGF therapy in older patients. Clin Cancer Res 2020; epub ahead of print
Summary: Post-hoc analysis of data from the phase 3 AVAST-M study of bevacizumab for melanoma, combined with a study in mice, found that VEGF is decreased during aging, thereby reducing the response to bevacizumab, and that despite the decrease in VEGF, angiogenesis is increased because of an increase of secreted frizzled-related protein 2 (sFRP2) in the aged tumor microenvironment.