
CORE-001 includeerde 35 patiënten. Cretostimogene werd eens per week gedurende zes weken toegediend, gevolgd door drie wekelijkse onderhoudsdoses na drie, zes, negen , en achttien maanden in patiënten met complete respons (CR; bepaald met cystoscopie, urine-cytologie, en blaas-biopsie), Pembrolizumab werd gedurende ten hoogste 24 maanden gegeven. Na drie maanden werd CR gezien in 82,9% (95%-bti 70,4-95,3), na twaalf maanden in 57,1% (40,7-73,5) waarmee voldaan werd aan het primaire eindpunt, en na 24 maanden in 51,4% (34,9-68,0). Geen van de patiënten had progressie naar spierinvasief blaascarcinoom. De aan cretostimogene toegeschreven adverse events waren laaggradig, self-limiting, en voornamelijk beperkt tot blaas-gerelateerde symptomen. Graad 3 treatment-related adverse events, toegeschreven aan pembrolizumab, werden gezien in vijf patiënten (14,3%).
De onderzoekers concluderen dat de combinatie van intravesicaal cretostimogene en systemisch pembrolizumab langdurige werkzaamheid had voor BCG-niet-responsief NMIBC met CIS.
1.Li R, Shah PH, Stewart TF et al. Oncolytic adenoviral therapy plus pembrolizumab in BCG-unresponsive non-muscle-invasive bladder cancer: the phase 2 CORE-001 trial. Nature Med 2024-03025-3
Summary: A phase 2 trial in the USA and South Korea found enduring activity of the combination of intravesical oncolytic adenovirus and systemic pembrolizumab for BCG-unresponsive NMIBC with carcinoma in situ.