Logo Jan Blom
Login

Oncologisch onderzoek.nl

Nieuws

Risico van hematologische maligniteiten in patiënten met niet-gedifferentieerde pruritus (0)
2022-05-26 12:00   ( Nieuws )
Tags:  undifferentiated pruritus risk of hematologic cancer
Dr. Shawn KwatraPruritus wordt veel gerapporteerd door patiënten met hematologische maligniteiten, maar het is niet duidelijk of patiënten met niet-gespecificeerde pruritus een verhoogd risico van hematologische maligniteit hebben. Een retrospectieve analyse in het TriNetX Research Network (wereldwijde database met gezondheidsgegevens van meer dan 69 miljoen patiënten) heeft het risico van hematologische maligniteit in patiënten met niet-verklaarde pruritus geïnventariseerd. Dr. Shawn Kwatra (Johns Hopkins University School of Medicine, Baltimore MD) en collega’s publiceren de analyse in JAMA Dermatology.1

Na exclusie van patiënten met aandoeningen die bekende oorzaken van pruritus zijn includeerde de analyse 327.502 patiënten met niet-gespecificeerde pruritus (68,1% vrouwen; gemiddelde leeftijd 42,2 ± 22 jaar) en 327.502 gematchte controlepatiënten. De deelnemers werden gedurende tien jaar gevolgd. De pruritus-patiënten hadden sterk verhoogd één-jaars risico van Hodgkin lymfoom (RR 4,42; 95%-bti 2,83-6,68), myeloïde leukemie (2,56; 1,79-3,67), multipel myeloom (2,38; 1,66-3,41), non-Hodgkin lymfoom (2,35;1,96-2,82), monokolonale gammopathie (1,90; 1,33-2,32), myelodysplastisch syndroom (1,74; 1,14-2,64), en lymfocytische leukemie (1,47; 1,07-2,02). Na twaalf maanden was het risico van maligniteiten onder de pruritus-patiënten vergelijkbaar met dat onder de controlepatiënten. De pruritus-patiënten hadden verhoogd LDH-niveaus, die niet geassocieerd waren met verhoogd risico van hematologische maligniteit.

De onderzoekers concluderen dat patiënten met niet-gedifferentieeerde pruritus een verhoogd één-jaars risico van hematologische maligniteiten hebben; meer dan een jaar na de pruritus-diagnose is het risico niet langer verhoogd. LDH-niveau had geen diagnostische bruikbaarheid in deze patiënten.

1.Deng J, Parthasarathy V, Adawi W et al. Risk of hematologic cancer in patients with undifferentiated pruritus. JAMA Dermatol 2022.1562

Summary: A retrospective population-level cohort analysis using the TriNetX Research Network found that patients with undifferentiated pruritus, compared to patients without pruritus, had increased 1-year risk of Hodgkin lymphoma, myeloid leukemia, multiple myeloma, non-Hodgkin lymphoma, monoclonal gammopathy, myelodysplastic syndrome, and lymphocytic leukemia. After 12 months, the cancer risk was comparable with that of controls.


  Reageren op dit artikel is mogelijk na registratie.  (Login)

Impact van adjuvant metformine versus placebo op invasieve-ziektevrije overleving in patiënten met mammacarcinoom (0)
2022-05-25 15:00   ( Nieuws )
Tags:  MA.32 randomized clinical trial breast cancer metformin
Prof. Pamela GoodwinIn observationele en preklinische studies zijn aanwijzingen gezien voor een gunstig effect van metformine voor mammacarcinoom (BC). De multinationale gerandomiseerde fase 3-studie MA.32 heeft toevoeging van adjuvant metformine aan standaard-behandeling voor hoog-risico operabel BC in patiënten zonder diabetes geëvalueerd. Prof. Pamela Goodwin (University of Toronto) en collega’s publiceren de studie in JAMA.1

MA.32 werd uitgevoerd in Canada, het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten, en Zwitserland. Tussen augustus 2010 en april 2013 includeerde de studie 3649 patiënten (gemiddelde leeftijd 52,4 jaar; 3643 vrouwen en 6 mannen) die standaard-behandeling kregen voor hoog-risico niet-metastatisch BC. De patiënten werden gestratificeerd voor HR-status, BMI (≤ 30 versus >30), HER2-status, en al of geen chemotherapie gerandomiseerd naar vijf jaar 850 mg oraal metformine tweemaal daags (n=1824) of oraal placebo tweemaal daags (n=1825). De patiënten werden gevolgd tot november 2020. Het primaire eindpunt was invasieve-ziektevrije overleving (IDFS) onder patiënten met ER/PgR-positieve ziekte (n=2533).

De mediane duur van follow-up van deze groep patiënten was 96,2 maanden (range 0,2-121). Er waren 465 IDFS-gebeurtenissen. De incidentie van IDFS-gebeurtenissen was 2,78 per 100 patiëntjaren in de metforminegroep versus 2,74 per 100 patiëntjaren in de placebogroep (HR 1,01; p=0,93) en de mortaliteit was 1,46 per 100 patiëntjaren in de metforminegroep versus 1,32 per 100 patiëntjaren in de placebogroep (HR 1,10; p=0,47). Onder patiënten met ER/PgR-negatieve ziekte, die mediaan 94,1 maanden werden gevolgd, was de IDFS-HR 1,01 (p=0,92). In de metforminegroep waren graad 3 niet-hematologische toxiciteiten meer frequent dan in de placebogroep (21,5% versus 17,5%; p=0,003). Exploratieve analyse liet wel betere IDFS en overall survival zien met metformine versus placebo onder de patiënten met HER2-positieve ziekte.

De onderzoekers concluderen dat onder patiënten met hoog-risico operabel mammacarcinoom zonder diabetes, toevoeging van adjuvant metformine aan standaard-behandeling niet resulteerde in verbetering van de IDFS (visual abstract).

1.Goodwin PJ, Chen BE, Gelmon KA et al. Effect of metformin vs placebo on invasive disease-free survival in patients with breast cancer. The MA.32 randomized clinical trial. JAMA 2022;327:1963-1973

Summary: The multinational phase 3 randomized MA.32 trial evaluated addition of adjuvant metformin versus placebo to standard treatment in patients with high-risk operable breast cancer without diabetes. There was no significant improvement of invasive disease-free survival with metformin compared with placebo.


  Reageren op dit artikel is mogelijk na registratie.  (Login)

Fase 1-studie van combinatie van selinexor en ibrutinib voor gevorderde B-cel maligniteiten (0)
2022-05-25 13:29   ( Nieuws )
Tags:  advanced B-cell malignancies selinexor plus ibrutinib
Dr. Deborah StephensIbrutinib is een irreversibele remmer van Bruton TKI, die kan worden gebruikt voor de behandeling van onder meer chronische lymfocytische leukemie (CLL). Selinexor is een selectieve remmer van transport van specifieke eiwitten uit de celkern naar het cytoplasma. Deze remming kan resulteren in arrest van de celcyclus en apoptose. Een fase 1-studie van de University of Utah (Salt Lake City) en The Ohio State University (Columbus) heeft de combinatie van ibrutinib en selinexor voor gevorderd CLL en non-Hodgkin lymfoom (NHL) geëvalueerd. Dr. Deborah Stephens (Utah) en collega’s publiceren de studie in Clinical Cancer Research.1

De studie includeerde 16 CLL-patiënten en 18 NHL-patiënten die mediaan 4 eerdere lijnen therapie hadden gekregen (range 1-14). De patiënten kregen oplopende doseringen van oraal selinexor eens per week en oraal ibrutinib eens per dag. De hoogste verdragen dosering was 40 mg selinexor op dagen één, acht, en vijftien van vier-weekse cycli plus ibrutinib 420 mg eens per dag. Veel-geziene niet-hematologische toxiciteiten waren vermoeidheid (56% van de patiënten), misselijkheid (53%), anorexie (41%), en diarree (41%), in de meeste gevallen laaggradig. Respons werd gezien in 32% van de patiënten met stabiele ziekte in nog eens 47%, in sommige patiënten lang aanhoudend (tot 36 maanden). De mediane progressievrije overleving was 8,9 maanden (95%-bti 3,9-16,1) onder CLL-patiënten en 2,7 maanden (0,7-5,4) onder NHL-patiënten. Onder de vijf CLL-patiënten die niet eerder ibrutinib hadden gekregen werd slechts in één patiënt progressie gezien. De twee-jaars overall survival percentages waren 73,7% (95%-bti 44,1-89,2) in de CLL-groep en 27,8% (10,1-48,9) in de NHL-groep.

De onderzoekers concluderen dat de combinatie selinexor-ibrutinib verdragen werd en veilig en actief was in patiënten met eerder behandeld CLL of NHL.

1.Stephens DM, Huang Y, Rupper AS et al. Selinexor combined with ibrutinib demonstrates tolerability and safety in advanced B-cell malignancies: a phase I study. Clin Cancer Res 2022; epub ahead of print

Summary: A phase 1 study at the University of Utah and The Ohio State University found tolerability, safety, and activity of the combination of selinexor and ibrutinib for relapsed or refractory CLL and NHL.


  Reageren op dit artikel is mogelijk na registratie.  (Login)

Stralings-segmentectomie met curatieve intentie voor niet-resectabel vroeg-stadium levercelcarcinoom (0)
2022-05-25 12:00   ( Nieuws )
Tags:  RASER study unresectable early stage HCC radiation segmentectomy
Prof. Edward KimNiet-resectabel zeer-vroeg tot vroeg stadium levercelcarcinoom (HCC) wordt met curatieve intentie gemanaged met ablatie. In patiënten die niet in aanmerking komen van ablatie is stralings-segmentectomie met transarteriaal toegediende yttrium-90 microspheres een optie. De RASER-studie van Icahn School of Medicine at Mount Sinai (New York) heeft veiligheid en werkzaamheid van stralings-segementectomie voor niet-resectabel HCC geëvalueerd. Prof. Edward Kim en collega’s publiceren de studie in The Lancet Gastroenterology & Hepatology.1

RASER includeerde 29 volwassen patiënten met solitair HCC op een voor ablatie ongunstige locatie, zonder metastase of macrovasculaire invasie. Inclusiecriteria waren meetbare ziekte met diameter ten hoogste 3 cm, Child-Pugh score A-B7, ECOG performance status 0, en adequate hematologische en orgaanfunctie. Het primaire eindpunt was respons volgens mRECIST. De patiënten werden tot twee jaar na de behandeling gevolgd Initiële complete respons werd gezien in 24 patiënten (83%) en partiële respons in de overige 5 patiënten (17%). In 26 patiënten (90%) werd na twee jaar follow-up nog complete respons gezien. Vier patiënten (14%) hadden graad 3 leukopenie, twee patiënten (7%) hadden graad 3 trombocytopenie, en twee patiënten (7%) hadden niet-laboratorium gerelateerde graad 3 adverse events. Eén patiënt overleed aan een niet met de behandeling samenhangende oorzaak.

De onderzoekers concluderen dat stralings-segmentectomie werkzaam was voor zeer-vroeg tot vroeg niet-resectabel HCC in patiënten die niet in aanmerking kwamen voor ablatie, met een laag percentage patiënten met hooggradige adverse events.

1.Kim E, Sher A, Abboud G et al. Radiation segmentectomy for curative intent of unresectable very early to early stage hepatocellular carcinoma (RASER): a single-centre, single-arm study. Lancet Gastroenterol Hepatol 2022; epub ahead of print

Summary: The RASER study at Icahn School of Medicine at Mount Sinai (New York) found that in patients with unresectable very early to early stage HCC with suboptimal location for ablation, radiation segmentectomy was efficacious, with a low proportion of high-grade adverse events.


  Reageren op dit artikel is mogelijk na registratie.  (Login)

Intracraniële werkzaamheid en veiligheid van lorlatinib voor ALK-positief NSCLC: post-hoc analyse van CROWN (0)
2022-05-24 15:00   ( Nieuws )
Tags:  ALK positive advanced NSCLC intracranial efficacy of lorlatinib
Prof. Benjamin SolomonDe multinationale fase 3-studie CROWN randomiseerde patiënten met niet-eerder behandeld gevorderd ALK-positief niet-kleincellig longcarcinoom naar lorlatinib of crizotinib. In 2020 is gepubliceerd dat de progressievrije overleving significant langer was met lorlatinib dan met crizotinib (twaalf-maands PFS-percentage 78% versus 39%) en dat lorlatinib robuuste intracraniële activiteit had. Prof. Benjamin Solomon (Peter MacCallum Cancer Centre, Melbourne) en collega’s publiceren nu in het Journal of Clinical Oncology een post-hoc analyse van werkzaamheid in patiënten met versus zonder baseline hersenmetastasen en van CNS-bijwerkingen in de studie.1

De patiënten werden 1:1 gerandomiseerd naar eerstelijns lorlatinib 100 mg eenmaal daags of crizotinib 250 mg tweemaal daags. De figuur laat zien dat de PFS met lorlatinib versus crizotinib significant langer was in patiënten met (panel A; twaalf-maands PFS-percentages 78% versus 22%) en patiënten zonder (panel B; 78% versus 45%) baseline hersenmetastasen. Deze figuur laat zien dat lorlatinib versus crizotinib geassocieerd was met lagere twaalf-maands cumulatieve incidentie van CNS-progressie in patiënten met (7% versus 72%) en zonder (1% versus 18%) baseline hersenmetastasen. Vijfendertig procent van de patiënten in de lorlatinibgroep had CNS-adverse events; in de meeste patiënten graad 1. Op het moment van de nu gepubliceerde analyse was 56% van de CNS-AEs geresolveerd (33% zonder interventie, 17% met lorlatinib-doseringsmodificatie die niet merkbaar van invloed was op de PFS) en hield 38% aan; de meeste van deze AEs vereisten geen interventie.

De onderzoekers concluderen dat eerstelijns lorlatinib vergeleken met crizotinib resulteerde in betere PFS en minder CNS-progressie in patiënten met en zonder baseline hersenmetastasen. De helft van alle CNS-AEs resolveerde zonder interventie of met lorlatinib-doseringsmodificatie.

1.Solomon BJ, Bauer TM, Ou S-HI et al. Post hoc analysis of lorlatinib intracranial efficacy and safety in patients with ALK-positive advanced non-small-cell lung cancer from the phase III CROWN study. J Clin Oncol 2022; epub ahead of print

Summary: Post-hoc analyses of the phase 3 CROWN trial found that lorlatinib improved PFS outcomes and reduced CNS progression versus crizotinib in patients with or without baseline brain metastases. Half of all CNS adverse events resolved without intervention or with lorlatinib dose modification.


  Reageren op dit artikel is mogelijk na registratie.  (Login)

Splenomegalie voorspelt overleving van patiënten die ICIs krijgen voor gevorderd primair levercarcinoom (0)
2022-05-24 13:30   ( Nieuws )
Tags:  ICIs for advanced PLC splenomegaly
Immuuncheckpointremmers (ICIs) worden in toenemende mate gebruikt voor de behandeling van primair levercarcinoom (PLC). In een deel van de PLC-patiënten wordt splenomegalie gezien. Splenomegalie zou de werkzaamheid van ICIs kunnen beïnvloeden. Een retrospectieve cohortstudie van de Zuidelijke Medische Universiteit (Guangzhou, China) heeft de associatie tussen splenomegalie en prognose van patiënten die ICIs krijgen voor PLC geïnventariseerd. Dr. Li Liu en collega’s publiceren de studie in Cancer Medicine.1

De studie includeerd 161 patiënten die ICIs kregen voor PLC. Tweeëntwintig procent van de patiënten waren ouder dan zestig jaar, 89% waren mannen, en 36% hadden geschiedenis van alcoholgebruik.De ECOG performance status van de meeste patiënten was 0 of 1 (geen patiënt had ECOG PS 3), en bijna 80% waren in Child-Pugh klasse A. Achtentwintig patiënten (17%) hadden splenomegalie. De patiënten met spenomegalie hadden significant slechtere overall survival en progressievrije overleving dan de patiënten zonder splenomegalie.

De onderzoekers concluderen dat splenomegalie voorspellend was voor de prognose van patiënten die ICIs kregen voor PLC.

1.Xiao L-S, Hu C-Y, Cui H et al. Splenomegaly in predicting the survival of patients with advanced primary liver cancer treated with immune checkpoint inhibitors. Cancer Medicine 2022; epub ahead of print

Summary: A retrospective cohort study at Southern Medical University (Guangzhou, China) found that in patients receiving ICIs for advanced primary liver cancer, splenomegaly was associated with worse prognosis.


  Reageren op dit artikel is mogelijk na registratie.  (Login)

Optimale volgorde van cabozantinib en nivolumab na eerstelijns VEGFR-TKI voor metastatisch niercelcarcinoom (0)
2022-05-24 12:00   ( Nieuws )
Tags:  CABIR study mRCC cabozantinib-nivolumab sequence
Dr. Yann-Alexandre VanoNivolumab (N) en cabozantinib (C) zijn beide goedgekeurd voor metastatisch niercelcarcinoom (mRCC) na falen van eerstelijns VEGFR-TKI. De optimale volgorde, NC of CN, is niet bekend. De Franse retrospectieve multicenterstudie CABIR heeft de uitkomsten van beide sequenties vergeleken. Dr. Yann-Alexandre Vano (Université Paris Cité) en collega’s publiceren de studie in het International Journal of Cancer.1

De studie includeerde 139 patiënten na falen van eerstelijns sunitinib of pazopanib. Van deze patiënten kregen 38 (27%) in tweede en derde lijn CN, en 101 (73%) NC. Om selectiebias tegen te gaan werden met propensity score matching twee cohorten van ieder 38 gematchte patiënten gevormd. Het primaire eindpunt was progressievrije overleving vanaf begin van de tweedelijns behandeling tot progressie in de derde lijn (PFS2.3). Deze was statistisch significant beter met NC dan met CN (HR 0,58; p=0,043). De overall survival was statistisch niet-significant beter met NC dan met CN (HR 0,66; p=0,080). Superieure PFS2.3 met NC vergeleken met CN werd gezien in patiënten die tussen 6 en 18 maanden eerstelijns VEGFR-TKI hadden gekregen (p=0,019) en werd gedreven door een langere PFS in lijn drie.

De onderzoekers concluderen dat de volgorde NC vergeleken met CN resulteerde in betere PFS van patiënten na falen van VEGFR-TKI voor mRCC.

1.Vano Y-A, Phan L, Gravis G et al. Cabozantinib-nivolumab sequence in metastatic renal cell carcinoma: the CABIR study. Int J Cancer 2022; epub ahead of print

Summary: The multicenter retrospective CABIR study in France found that after failure of first-line VEGFR-TKI for metastatic renal cell carcinoma, the sequence second-line nivolumab third line cabozantinib prolonged progression-free survival compared with the sequence second-line cabozantinib third line nivolumab (HR 0.58; p=0.043).


  Reageren op dit artikel is mogelijk na registratie.  (Login)

Gepersonaliseerde selectie van experimentele behandeling voor gevorderde maligniteit op basis van WGS (0)
2022-05-23 15:00   ( Nieuws )
Tags:  whole-genome sequencing advanced solid cancer personalized selection of experimental treatment
Dr. Martijn LolkemaBiomarker-geleide therapie in experimentele setting zou uitkomsten kunnen verbeteren. Studie-specifieke pre-screening testen kosten echter tijd en weefsel, en kunnen gepersonaliseerde behandeling van patiënten die in aanmerking komen voor vroege-fase klinische studies compliceren. Een studie in het Erasmus MC (Rotterdam) heeft de feasibiliteit van whole-genome sequencing (WGS) als one-test-for-all als geleide voor inclusie in vroege-fase studies geïnventariseerd. Dr. Martijn Lolkema en collega’s publiceren de studie in het British Journal of Cancer.1


De studie includeerde patiënten met gevorderde solide maligniteiten zonder bekende standaard-behandeling of klinische-studie mogelijkheid, ECOG performance score 0 of 1, acceptabele laboratoriumwaarden, en mogelijkheid biopsie te ondergaan. Het primaire eindpunt van de studie was feasibiliteit van tumor-agnostische WGS in fresh-frozen (FF) tumorbiopten voor selectie van experimentele behandeling. Tussen september 2019 en april 2021 ondergingen 31 patiënten met uiteenlopende typen gevorderde tumoren biopsie voor WGS. De mediane turnaround time was 15 dagen (range 10-42). De figuur laat de geïdentificeerde veranderingen zien. Tenminste één actionabele verandering werd gevonden in 26 patiënten (84%), en 11 patiënten (35%) kregen gematchte experimentele behandeling.

De onderzoekers concluderen dat WGS van FF-biopten een bruikbare tool is voor selectie van gepersonaliseerde experimentele behandeling van patiënten met gevorderde solide maligniteiten zonder standaard-behandeling. Gelet op de acceptabele turnaround time kan WGS dienen als universele genomische pre-screening test.

1.Pruis MA, Groenendijk FH, Badloe KS et al. Personalised selection of experimental treatment in patients with advanced solid cancer is feasible using whole-genome sequencing. Br J Cancer 2022; epub ahead of print

Summary: A study at Erasmus MC Cancer Institute (Rotterdam) found that whole-genome sequencing on fresh-frozen biopsies was a feasible tool for the selection of personalized experimental therapy in patients with advanced solid cancer without standard-of-care treatment


  Reageren op dit artikel is mogelijk na registratie.  (Login)