
De studie randomiseerde 147 patiënten 2:1 naar osimertinib plus ramucirumab (groep A) of osimertinib monotherapie (groep B). Op het moment van de interimanalyse was de mediane follow-up 16,6 maanden. De figuur laat zien de de mediane progressievrije overleving (primair eindpunt) 24,8 maanden was in groep A en 15,6 maanden groep B (HR 0,55; p=0,023) met 12-maands PFS-percentage 76,7% versus 61,9%. Er waren geen significante verschillen tussen beide armen voor de eindpunten overall response rate en disease control rate. Treatment-related adverse events werden gezien in 100% van de patiënten in arm A en 98% van de patiënten in arm B. Er waren geen graad 5 TRAEs, één graad 4 TRAE (in groep A), en graad 3 TRAEs in 53% van de patiënten in groep A en 41% van de patiënten in groep B. TRAE-gerelateerde discontinuering was noodzakelijk voor 9,7% van de patiënten in groep A en 8,7% van de patiënten in groep B.
De onderzoekers concluderen dat osimertinib plus ramucirumab vergeleken met osimertinib monotherapie resulteerde in significant langere PFS onder patiënten TKI-naïef EGFR-gemuteerd mNSCLC. De combinatie was veilig en werd goed verdragen.
1.Le X, Patel JD, Shum E et al. A multicenter open-label randomized phase II study of osimertinib with and without ramucirumab in tyrosine kinase inhibitor-naïve EGFR-mutant metastatic non-small cell lung cancer. J Clin Oncol 2024; epub ahead of print
Summary: The multicenter randomized phase 2 RAMOSE trial found that ramucirumab plus osimertinib significantly prolonged progression-free survival compared with osimertinib alone in patients with TKI-naïve EGFR-mutant mNSCLC. The combination was safe and well tolerated.
Reageren op dit artikel is mogelijk na registratie. (Login)